Obrazkowa opowiastka o tym czemu Patison nie umiera nigdy...

W obliczu poprzedniej notki tym bardziej byłam

iwul w ramach urodzin zaopatrując E. w to ... eee cudo.

Dzieło Robert Patti(n)son: Prawdziwa miłość nigdy nie umiera (sic! on so many levels!)

( na załączonym obrazku ze wspólwinowajczynią Anną S) zasługiwało rzecz jasna

na odpowiednią oprawę która po szeroko zakrojonych przygotowaniach (vide poniżej)

wyglądała tak :D :

Autograf komuś podrobić?^^

Lena zapoznana z materiałem dowodowym już złożyła zamówienie:DDD

Całość byłaby znacznie bardziej okrutna i nie na temat,

gdyby nie to że E. (za pieniądze, nie dla przyjemności) dorabia

sobie moderując forum Twiglightowe. (Wiem, wiem. Przekażę

kondolencje)

Pocieszając się mówi nam czasem że przecież może userów

banować z forum na głupotę.

-Hm...-pytamy- a możesz ich banować za lubienie Twighlighta?

-No nie- mówi E.

-W tym cały problem.- z czym E bezgłośnie się zgadza.

Nasze rozwiązanie na Patisona to rytualna anihilacja

przez pożarcie ciała podmiotu asocjacji:

Trza dużo patisonów zjeść żeby uszczuplić świecącą moc kiepskiego Edwarda,

więc proponuję brać z nas przykład. W każdym razie głupawka murowana^^.

Mood

Playful. And evil.

PS. A mówiłam że opowiem czemu Patison nie umiera nigdy? :>