Time's a-waistin' (czyli w wersji a la miś Luj: Czas się nie marnuje)

Mam dziś bardzo niebieski czwartek (spokrewniony

z poniedziałkiem) czyli nie chce mi się absolutnie nic.

Tym bardziej w obliczu 2 dniowego urlopu i wyjazdu, 

kiedy to powinnam robic całą-masę-rzeczy-co-to

-urodziły-się-nagle-ale-naprawdę-są-na-zawczoraj-rach-

ciach-i-od-razu. 

To dlatego nic nie piszę w tygodniu obecnym.

Poza tym jestem ciągle ostanio zajęta jakoś.

Nie bardzo wiem czym, ale fakt pozostaje faktem

że jak już myśl jakaś wypełźnie mi przez palce

na klawiaturę, to zwykle kończy w postaci szkicu

rozgrzebanej w notatniku notki. Albo nie wypełza

jeno wegetuje nagrana na telefon przez aplikację

androida na moim wiernym Ianie. Albo jeszcze poprostu

umyka w eter.

Szkiców w notatniku mam już tyle że gdybym była

sławna mogłabym to wydać jako cmentarzysko myśli

różnej, coż poradzić kiedy nie jestem. Nic straconego,

jeśli sława mi się kiedyś przydarzy notatniki czekają.

I jeszcze luźno:

Chcę przeczytać 'Burzę' Parowskiego, i tą rzekomo

obrazoburczą książkę o Kapuścińskim, z czego pierwszej

boski Toruński empik oczywiście nie miał, a z czego

druga nie jest wydana bo wdowa ciąga autora po sądach.

Wzdech.

Chce też więcej 'Entourage' którym skrzywdził mnie

Wojciech, ale zaspokojenia tej potrzeby spodziewam

się niedługo. Inna sprawa że Wojciech chyba nie 

do końca wiedział jaki efekt uzyska rzucając mi E.

(no pun on E.-the character- intended) na pożarcie.

Hi hi.

Tyle wynurzeń, wracam robić moje mega pilne rzeczy,

a potem wybywam i wracam do Toronto dopiero 

w poniedziałek.

Zieew, angelologia i reise-nie-do-końca-fieber.

Mood:

Anxious&Bouncy